نزاو پاڕانه‌وه‌ی ڕۆژی عه‌ره‌فه‌


(( خَيْرُ الدُّعَاءِ دُعَاءُ يَوْمِ عَرَفَةَ، وخَيْرُ مَا قُلْتُ أنَا وَالنَّبيُّونَ مِنْ قَبْـلِي: لَا إِلَهَ إِلاَّ اللهُ وَحْدَهُ لا شَرِيْكَ لَهُ، لَهُ الـمُلْكُ، ولَهُ الـحَمْدُ، وَهُوَ عَلَى كُلِّ شَيءٍ قَدِير )) (٢٧٩)

واتە: چاکترین دوعا دوعای ڕۆژی وەستان و مانەوەیە لە (عەرەفە)، وە چاکترین نزایەک کە من و پێغەمبەرانی پێش من فەرموویانە، ئەمەیە: (هیچ پەرستراوێک نی یە بە هەق جگە لە (ألله) تاکی بێ هاوەڵەو موڵک و سوپاس و ستایش بۆ ئەوەو بەسەر هەموو شتێکدا توانادارو بەهێزو دەستەڵاتە.

شورەی موسڵمان - گەڕانەوە