دوعای وه‌ستان له‌سه‌ر (صه‌فا) و (مه‌روه‌)


(( لَـمَّا دَنَا النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم مِنَ الصَّفَا قَرَأ: ﴿ إِنَّ الصَّفَا وَالْمَرْوَةَ مِنْ شَعَائِرِ اللَّهِ 2* (( أبْدَأ بِـمَا بَدَأَ اللهُ بِهِ)) فَبَدأ بالصَّفَا، فَرَقِيَ عَلَيْهِ، حَتَّى رَأَى البَيْتَ، فاسْتَقْبَلَ القِبْلَةَ، فَوَحَّدَ اللهَ، وَكَبَّرَهُ، وَقَالَ: لَا إِلَهَ إِلاَّ اللهُ وَحْدَهُ لَا شَرِيْكَ لَهُ، لَهُ الـمُلْكُ ولَهُ الـحَمْدُ، وَهُوَ عَلَى كُلِّ شَيءٍ قَديرٌ، لَا إلَهَ إِلاَّ اللهُ وَحْدَهُ، أَنْجَزَ وَعْدَهُ، وَنَصَرَ عَبْدَهُ، وهَزَمَ الأَحْزَابَ وَحْدَهُ، ثُمَّ دَعَا بَيْنَ ذَلِكَ، قَالَ مِثْلَ هَذَا ثَلاثَ مَرَّات )) الحَديْثُ. وَفيهِ: (( فَفَعَلَ عَلَى المَرْوَةِ كَمَا فَعَلَ عَلَى الصَّفَا )). (٢٧٨)

* سورة البقرة.

کاتێک کە پێغەمبەر نزیک بوویەوە لە تەپۆڵکەی (صەفا) ئایەتی (٢٥٨)ی لە سورەتی (البقرە) خوێندەوە: ﴿ إِنَّ الصَّفَا وَالْمَرْوَةَ مِنْ شَعَائِرِ اللَّهِ 2
واتە: (صەفا و مەروە لە دروشمەکانی خودای گەورەیە کە دایناوە) و بەوەیان دەست پێ دەکەم کە خودای گەورە دەستی پێ کردووە.
بۆیە بە صەفا دەستی پێکردو سەرکەوت بەسەری دا هەتا چووە سەرەوەو کەعبەی لێ دەرکەوت و ڕووی کردە ڕووگە (قیبلە)و خودای گەورەی بە تاک ڕاگرت و تەکبیری کردو، گوتی: هیچ پەرستراوێک نی یە بە هەق جگە لە (ألله) تاکی بێ هاوەڵەو موڵک و سوپاس و ستایش بۆ ئەوەو بەسەر هەموو شتێکدا زاڵ و توانادارە، هیچ پەرستراوێک نی یە بە هەق جگە لە (ألله) تاک و تەنیایە، بەڵێنی خۆی هێنایە دی و بەندەکەی خۆی سەرخست و بەتەنیا هەموو کۆمەل و لایەنەکانی شکاند، پاشان لەم نێوانەدا دوعای دەکرد. وە (سێ) جار ئەوەی دەگوتەوە . . . "فەرموودەکە". وە تێیدا هاتووە کە (چی لەسەر صەفا کرد ئاواشی لەسەر مەروە کرد).

شورەی موسڵمان - گەڕانەوە