نزاو پاڕانه‌وه‌ی ترسان له‌ هاوبه‌ش دانان بۆ خوا (ألشِّرْك)


(( اللَّهُمَّ إنِّي أعُوذُ بِكَ أنْ أُشْرِكَ بِكَ وأنَا أعْلَمُ، وأسْتَغْفِرُكَ لِـمَا لا أعْلَمُ )). (٢٤٤)
واتە: خودایە پەنات پێ دەگرم لەوەی کە هاوبەشت بۆ دابنێم و ئاگاداربم پێ ی (واتە بزانم شیرکە)، وە داوای لێخوشبونت لێ دەکەم لەوەی کە نایزانم و ئاگادارنیم پێ ی (واتە کە نایزانم شیرکە).

شورەی موسڵمان - گەڕانەوە