دوعای ڕۆژووه‌وان ئه‌گه‌ر خواردنیان هێناو نەیشکاند


(( إذَا دُعِيَ أَحَدُكُمْ فَلْيُجِبْ، فَإِنْ كَانَ صَائِماً فَلْيُصَلِّ، وَإنْ كَانَ مُفْطِراً فَلْيَطْعَمْ )). (٢١٥) ومَعنَى فَلْيُصَلِّ؛ أيْ: فَلْيَدْعُ.
واتە: ئەگەر یەکێک لە ئێوە بانگ کرا بۆ دەعوەتێک با بچێ، ئەگەر بە ڕۆژوو بوو با بپاڕێتەوە بۆیان، ئەگەر بە ڕۆژووش نەبوو با بخوات.
تێنینی: دروستە ئەگەر ڕۆژووی سوننەتی گرتبوو ڕۆژووەکەی بشکێنێت کە دەعوەت کرا بۆ خواردنێک، وە خۆی لەمەدا سەرپشکە. مسلم ١٩٥٠ ـ ١٩٥١ والترمذي وغيره. وانظر إرواء الغليل ٩٦٥.

شورەی موسڵمان - گەڕانەوە