دوعای دەست پێ کردنی نوێژ (دعاء الإستفتاح)

١ ـ (( اللَّهُمَّ بَاعِدْ بَيْنِي وبَيْنَ خَطَايَايَ كَـمَا بَاعَدْتَ بَيْنَ الـمَشْرِقِ والـمَغْرِبِ، اللَّهُمَّ نَقِّنِي مِنْ خَطَايَايَ، كَـمَا يُنَقَّى الثَّوْبُ الأبْيَضُ مِنَ الدَّنَسِ، اللَّهُمَّ اغْسِلْنِي مِنْ خَطَايَايَ، بالثَّلْجِ والـمَـاءِ والبَرَدِ )). (٤١)
واتە: ئەی خودایە .. نێوان من و تاوانەکانم دووربخەرەوە هەروەکو چۆن ڕۆژهەڵات و ڕۆژئاوات لە یەک دوورخستۆتەوە، ئەی خودایە .. لە تاوانەکانم پاکم بکەرەوە هەروەکو چۆن کراسی سپی لە چڵک پاک دەکرێتەوە، ئەی خودایە .. بە بەفرو باران و تەرزە لە تاوانەکانم بمشۆرەوە و پاکم بکەوە.

٢ ـ (( سُبْحَانَكَ اللَّهُمَّ وَبِحَمْدِكَ، وتَبَارَكَ اسْمُكَ، وتَعَالَى جَدُّكَ، ولاَ إلَهَ غَيْرُكَ )). (٤٢)
واتە: خودایە .. پاکی و بێگەردی و سوپاس و ستایش تەنها بۆ تۆیە، وە ناوی تۆ پیرۆزو بەرەکەتی زۆرە و دەسەڵاتت گەورەو بڵندەو هیچ پەرستراوێک نیە بە هەق جگە لەتۆ.

٣ ـ (( وَجَّهْتُ وَجْهِيَ لِلَّذِي فَطَرَ السَّمَـوَاتِ والأرْضَ حَنِيفاً ومَا أنَا مِنَ الـمُشْرِكينَ، إنَّ صَلاتِي، وَنُسُكِي، وَمَحْيَايَ، ومَمَاتِي للَّهِ رَبِّ العَالـَمينَ، لا شَرِيْكَ لَهُ، وبِذَلِكَ أُمِرْتُ، وأَنَا مِنَ الـمُسْلِمينَ. اللَّهُمَّ أنْتَ الْـمَلِكُ لا إلَهَ إلاَّ أنْتَ، أنْتَ رَبِّي، وأَنَا عَبْدُكَ، ظَلَمْتُ نَفْسِي، واعْتَرَفْتُ بِذَنْبِي فَاغْفِر لِي ذُنُوبِي جَـمِيعاً إنَّهُ لا يَغْفِرُ الذُّنُوبَ إلاَّ أنْتَ، وَاهْدِنِي لأحْسَنِ الأخْلاَقِ لاَ يَهْدِي لأحْسَنِهَا إلاَّ أنْتَ، واصْرِفْ عَنِّي سَيِّئَهَا لا يَصْرِفُ عَنِّي سَيِّئَهَا إلاَّ أنْتَ، لَبَّيْكَ وسَعْدَيْكَ، والْـخَيْرُ كُلُّهُ بِيَدَيْكَ، والشَّرُّ لَيْسَ إليْكَ، أنَا بِكَ وإلَيْكَ، تَبَارَكْتَ وتَعَالَيْتَ، أسْتَغْفِرُكَ وأتُوْبُ إلَيْكَ )). (٤٣)
واته‌: به‌ پاکی و دڵسۆزی ڕووم کرده‌ ئه‌و خودایه‌ی ئاسمانه‌کان و زه‌وی به‌دیهێنا‌وه‌و من له‌هاوبه‌ش دانه‌ران نیم، به‌ڕاستی نوێژو قوربانی و ژيان و مردنم ته‌نها بۆ په‌روه‌ردگاری جیهانیانه‌و به‌وه‌ فه‌رمانم پێ کراوه‌و من له‌ موسوڵمانانم، خودایه‌ هەر تۆ پادشاو دەسەڵاتداری هيچ په‌رستراوێک نیيه‌ به‌هه‌ق جگه‌ له‌تۆ، تۆ په‌روه‌ردگارمی و من به‌نده‌ی تۆم، سته‌مم له‌نه‌فسم کردوه‌ وا دانم بە هەڵەو تاوانەکانم نا، دە تۆش لە هەموو تاوان و گوناهەکانم خۆش ببە، بەڕاستی جگە لە تۆ کەس لە گوناه خۆش نابێ، بەرەو باشترین کردارو ئاکارو گوفتار ڕێنمام بکە، که‌س ناتوانێ ڕینمويی بکات بۆ چاکترينی ڕه‌وشت و ئاکار جگه‌ له‌تۆ، وه‌ کرده‌وه‌ی خراپم لێ دوور بخه‌ره‌وه‌ که‌س کردار خراپيم لێ دوور ناخاته‌وه‌ جگه‌ له‌تۆ، خوایه‌ ( لبيک ) واته‌ : وه‌ڵامی دوای وه‌ڵامم هه‌یه‌ بۆت له‌گوێ ڕایه‌ڵيت داو ( سعديک ) واته: شوێن که‌وته‌ی دوای شوێن که‌وته‌م بۆ دينه‌که‌ت، چاکه‌ هه‌مووی به‌ده‌ستی تۆيه‌ خراپه‌ش ناده‌مه‌ پاڵ تۆ، وه‌ من به‌تۆوه‌ هه‌م وبۆلای تۆ ده‌گه‌رێمه‌وه‌. پاکی و بێ گه‌ردی و بڵندی بۆ تۆیه‌، داوای لێخۆش بوونت لێ ده‌که‌م و ده‌گه‌رێمه‌وه‌ بۆ لات.

٤ ـ (( اللَّهُمَّ رَبَّ جِبْرَائيلَ، ومِيكَائيْلَ، وإسْرَافيْلَ، فَاطِرَ السَّمَوَاتِ والأرْضِ، عَالِمَ الغَيْبِ والشَّهَادَةِ، أنْتَ تَحْكُمُ بَيْنَ عِبَادِكَ فِيمَـا كَانُوا فِيهِ يَخْتَلِفُونَ، اهْدِنِي لِـمَـا اخْتُلِفَ فِيهِ مِنَ الحَقِّ بإذْنِكَ، إنَّكَ تَهْدِي مَنْ تَشَاءُ إلَى صِرَاطٍ مُسْتَقِيمٍ )). (٤٤)
واته‌: ئەی خودایه‌ .. په‌روه‌ردگای جبرائيل و ميکائيل و ئيسرافيل، به‌دی هێنه‌ری ئاسمانه‌کان و زه‌وی، زانای پەنهان و ئاشکرا، تەنها تۆ فەرمانڕەوایی لەنێوان بەندەکاندا دەکەیت لەوەی کە تێیدا ناکۆک و جیاوازو دووبەرەکن، ڕێنمویم بکه‌ بۆ سەر ئەو ڕێگە ڕاستەی کە ئەوان تێیدا جیاوازبوون به‌ئيزنی خۆت واته‌ ( دامه‌زراوم بکه‌ له‌سه‌ری ). خۆت ڕینمویی ئەو کەسانە دەکەیت کە ویستت لەسەری بێت بۆ سەر ڕێگەی ڕاست.

٥ ـ (( اللهُ أكْبَرُ كَبيراً، اللهُ أكْبَرُ كَبيراً، اللهُ أكْبَرُ كَبيراً، والـحَمْدُ للَّهِ كَثيراً، والـحَمْدُ للَّهِ كَثِيراً، وَالـحَمْدُ للَّهِ كَثِيراً، وَسُبْحَانَ اللَّهِ بُكْرَةً وأصِيلاً (ثَلاثاً) أعُوذُ با للَّهِ مِنَ الشَّيْطَانِ: مِنْ نَفْخِهِ وَنَفْثِهِ، وهَمْزِهِ )). (٤٥)
واتە: خوا گەورەیە و شایستەی گەورەییە ( هەرە گەورەیە )، خوا گەورەیە و شایستەی گەورەییە ( هەرە گەورەیە )، خوا گەورەیە و شایستەی گەورەییە ( هەرە گەورەیە )، سوپاس و ستایشێکی زۆر بۆ خوای گەورە، سوپاس و ستایشێکی زۆر بۆ خوای گەورە، سوپاس و ستایشێکی زۆر بۆ خوای گەورە، پاکی و بێگەردی بۆ خوای گەورە لە بە یانیان و ئێواران دا ( سێ جار ). پەنا دەگرم بە خوای گەورە لە شەیتانی نەفرەت لێکراو لە فووی و وەسوەسەی و جادووی و لە خوتخوتەی خراپی.

٦ ـ كان النبي إذا قام من الليل يتهجد قال:(( اللَّهُمَّ لَكَ الـحَمْدُ أنْتَ نُورُ السَّمَـوَاتِ والأرْضِ ومَنْ فِيهنَّ، ولَكَ الـحَمْدُ أنْتَ قَيِّمُ السَّمَوَاتِ والأرْضِ ومَنْ فيهنَّ، [وَلَكَ الـحَمْدُ أنْتَ رَبُّ السَّمَوَاتِ والأرْضِ ومَنْ فِيهنّ]، [وَلَكَ الـحَمْدُ لَكَ مُلْكُ السَّمَوَاتِ والأرْضِ ومَنْ فِيهنّ] [وَلَكَ الحَمْدُ أنْتَ مَلِكُ السَّمَوَاتِ والأرْضِ] [وَلَكَ الحَمْدُ] [أنْتَ الحَقُّ، وَوَعْدُكَ الحَقُّ، وقَوْلُكَ الحَقُّ، ولِقَاؤُكَ الحَقُّ، والجَنَّةُ حَقٌّ، والنَّارُ حَقٌّ، والنَّبِيُّونَ حَقٌّ، وَمُحَمَّدٌ × حَقٌّ، والسَّاعَةُ حَقٌّ] [اللَّهُمَّ لَكَ أسْلَمْتُ، وعَلَيْكَ تَوَكَّلْتُ، وبِكَ آَمَنْتُ، وإلَيْكَ أنَبْتُ، وَبِكَ خَاصَمْتُ، وإليْكَ حَاكَمْتُ. فاغْفِرْ لِي مَا قَدَّمْتُ، ومَا أخَّرْتُ، ومَا أسْرَرْتُ، ومَا أعْلَنْتُ] [أنْتَ الـمُقَدِّمُ، وأنْتَ الـمُؤَخِّرُ لا إلَهَ إلاَّ أنْتَ] [أنْتَ إلَهِي لَا إِلَهَ إلاَّ أنْتَ] )). (٤٦)
واته‌: ئەگەر پێغەمبەر لە شەودا هەستایە بۆ شەونوێژ دەیفەرموو: ئەی خودایه‌ سوپاس و ستايش بۆ تۆیه‌، تۆ نورو ڕوناکی ئاسمانه‌کان و زه‌ویت و هه‌موو ئه‌و شتانه‌ی لە ناویاندایە، وه‌ ستايش بۆ تۆيه‌ تۆ هه‌ڵسوڕێنه‌ری ئاسمانه‌کان و زه‌وی و هه‌موو ئه‌و شتانه‌ی لە ناویاندایە، ستايش بۆ تۆيه‌ تۆ په‌روه‌ردگاری ئاسمانه‌کان و زه‌ویت و چی تێدايه‌ هی تۆيه‌، ستايش بۆ تۆ ، هەر تۆ ڕاست و ڕەوای و به‌ڵێنه‌کانت ڕاست و ڕەوان، وته‌کانت ڕاست و ڕەوان، گه‌يشتن بە تۆ ڕاست و ڕەوایە، به‌هه‌شت ڕاست و ڕەوایە، ئاگری دۆزه‌خ ڕاست و ڕەوایە، پێغه‌مبه‌ران ڕاست ڕەوان، و ە محمدیش ڕاست و ڕەوایە و دواڕۆژ ڕاست و ڕەوایە‌، ئەی خودایه .. خۆم ‌ته‌سليمی تۆ کرد و پشتم به‌تۆبه‌ست و ئيمانم به‌تۆ هێناوه‌و گه‌رامه‌وه‌ بۆلای تۆ به‌ پشتيوانی تۆوه‌ به‌رپه‌رچی دوژمنانم ده‌ده‌مه‌وه‌ وه‌ حوکمی کێشه‌ی خۆم و ئه‌و که‌سه‌ی مل نادات بۆ هه‌ق دێنمه‌وه‌ بۆلای تۆ، بۆیە لە تاوانەکانم خۆش به‌ ئەوەی کە پێشم خستوه‌و له‌وانه‌ش که‌دوام خستووه‌و ئه‌وه‌ی به‌په‌نهانی ئه‌نجامم داوه‌و ئه‌وه‌ی ئاشکرام کردووه‌، تۆ وە پێشخه‌ری، و ە هەر تۆ دواخەری و هەمیشە دەمێنی، ئەتۆ تاکە خواو په‌رستراوی منی، هیچ په‌رستراوێک نی يه‌ به‌هه‌ق جگه‌ له‌تۆ.


شورەی موسڵمان - گەڕانەوە